13- الغوث الغوث خلصنا من النار یا رب

منو ببخش که ازدیروز صبح گیجم ، چرا ازدیروز صبح؟ از دو هفته ی پیش، دقیقا وقتی که مام وطن به تو پیشی گرفت من گیج شدم ، منو ببخش که از دیروز دارم اشک می ریزم و بهت غر می زنم و از غمهام می گم و تو هی تلنگر می زنی که باید قوی بود ،که اگه قوی نباشم می شکنم، که اگه قوی نباشم نابود می شم و من فقط با شک نگاهت می کنم ، منو ببخش که خودت رو مقصر بی اعتمادی من به دنیا می دونی ، مقصر اشک هام ، مقصر دل شکسته ام ، مقصر چشمهای بهت زده و رنگ پریده ام

تو مقصر نیستی ، توی این روزگار دیگران بد می کنن و غیر از دیگران عذرخواهی ، تو مقصر این همه حیرت نیستی ، تو فقط به من آزادی دادی ، آزادی ابراز عقیده ، آزادی تصمیم ، تو توی زندگی من ورودممنوعی نذاشتی ، هیچ خیابونی توی زندگیم به اجبار تو یک طرفه نشد و این قشنگ ترین نعمتیه که خدا به من داده ، تو و وجود مهربون تو که دموکراسی رو توی چهار دیواری خونه برقرار کردی ، من فکر می کردم که می شه توی چهار دیواری دنیا هم ابراز عقیده کرد ، فکر می کردم همونطوری که دروغ بین ما سه تا غریبه است ،بین همه ی مردم این شهر غریبه، اما جا خوردم وقتی همه ی شور دیروز، غمِ امروز شد ، توی دلت غوغاست می دونم وقتی من پای تلفن فریاد می زنم ، وقتی پدربزرگ مبهوت به چشمهات نگاه می کنه و می گه چرا ؟خدا همه ی دعاهای منو قبول می کرد ، وای پیرمرد ، خدا هم دلش از این شبه مردان پره ، خدا دعای تو رو قبول کرد این موجودات از جنس خاک عدالت خدای تو رو به سخره گرفتن ، توی دل تو غوغاست وقتی که صدای گرفته ی همه ی جوونهایی رو می شنوی که تا دیروز به امید دل بسته بودن و امروز....

تو دلت دریاست ، خیلی خوبی و خیلی صبور ، نه چون همدم نفس کشیدنهای منی این رو میگم ، همه می دونن که خدا تو رو از جنس صبر آفریده و صابرین هیچ وقت تنها نیستن ، کاش من یه ذره از جنس صبر تو بودم ، کاش ، کاش ، کاش

روزت مبارک ، از همون روزی که من به این دنیا اومدم تا لحظه ای که سنگ گور منو از این دنیا جدا می کنه همه ی روزها روز توان ، روزت مبارک

پ.ن: تولدت مبارک بانوی آب و آیینه ، ما پیش خدا بی آبروییم تو کاری بکن