تبليغاتX
تنهایی های من
 
تنهایی های من
 
 
من نه عاشق هستم و نه محتاج نگاهی که بلغزدبر من× ×من خودم هستم و یک حس غریب که به صدعشق و هوس می ارزد
 
تقدیم به خاله ی مهربونم برای طلوع زیبای وجودش

امروز می خواهم ستاره های شب را بیدار کنم

امروز می خواهم گیسوان طلایی خورشید را بر فراز کلبه ی مهربانی که وجود تو را در خویش چون مرواریدی در صدف پنهان کرده شانه زنم.

امروز می خواهم بید مجنون را به مهمانی عشق بخوانم تا نی لبک دلتنگی ام را برای چشمانت به ارمغان آورد.

کاش می دانستی دلم چقدر برایت تنگ است آنقدر که ستاره ها دیشب رد اشکهایم را جاده ای کردند برای رسیدن به سرای مهربان دلت.

تولد وجود مهربانت را به جشن می نشینم اکنون که فرسنگها فرسنگ با نگاه مهربانت فاصله دارم.

اکنون که ثانیه ها نیز از دوریمان شرمنده اند مگر چقدر فاصله است بین دل من و دل مهربان تو؟

لعنت بر زمین و فاصله لعنت بر ساعت هایی که در هجوم گرفتاری ها لحظه ای را برای آشنایی دست هایمان از ما دریغ می کنند.

لعنت بر جاده هایی که برف را مهمان ناخوانده می کنند تا هرم گرم نفسهایت با وجود من آشتی نکند.

تولدت مبارک نازنین

عزیزتر از وجود سرخ گلهای لاله.سبد سبد لاله سرخ و زرد ارزانی دل پاک و با صفایت.

ای عزیزترین پس از مادر محبت مادرانه ات در کنج دل جای گرفته و ماهی سرخ حوض دل مرا به بی قراری وا می دارد گویی او نیز می داند که وجود ستاره بارانت در این روز عزیز دنیا را به وجد آورده.

شرمنده ام که جز قلم چیزی همراه من سرگشته نیست که مهربانی را با آن بر خاک پایت هدیه کنم.

قداست نگاه باران را از ابرها وام می گیرم و آن را سوار بر دوش بی مقصدترین قاصدک به خانه ی دل تو می سپارم.

کوچکی قلمم را ببخش و این چند خط را به عنوان هدیه ای برای طلوع وجودت بپذیر عزیزترین.

 

 |+| نوشته شده در  جمعه 1385/11/27ساعت 12:28  توسط  طوبی ღ♥ღ  | 

(با اجازه ی آقای حسام الدین مقامی کیا و مجله ی وزین ۴۰چراغ)

                                                          ******

خوش جلوه تر از رخت ندیدم عسلک

بگذار فدایت بشود این پسرک

یک عمر غلام تو شوم ای بانو

دادی تو اگر جواب رد خوب به درک

                                     *****

لبخند زدم برای من همدم شد

این عهد میان من و او محکم شد

اینها همه ناشی از وفاداری اوست

روی سی و یک دختر قبلی کم شد

                                    *****

پریشانم ز بدعهدی ایام

جوانی طی شد و ماندیم ناکام

ندارم یار و دلدار و انیسی

به جز آزاده و مینا و الهام

                                  *****

عمری است که داغ دل من پنهان است

در وادی عشق راه بی پایان است

هرکس دل خود باخته بر (یک) دلبر

اما دل من در گرو (زید)ان است

                                  *****     

تو پرچم مهر را برافراشته ای

از عطر خوش و رایحه انباشته ای

با لطف تو من ریشه دواندم در خاک

از بس سر وعده ها مرا کاشته ای

                                 *****    

شمیم زلف تو پیچید در سر

شدم مست از گلاب و مشک و عنبر

ولی آن عطر و ریحان و شکوفه

همه جمعا به آن بوی دهان در

                        ******عاشق باشید******

 

 |+| نوشته شده در  یکشنبه 1385/11/22ساعت 12:2  توسط  طوبی ღ♥ღ  | 
گمان مبر که تو چون بگذری جهان بگذشت

هزار شمع بکشتند و انجمن باقیست

                             *********

سالها رفت و ز یادم نرود دوست هنوز

تا چه کردم که مرا دشمن جان اوست هنوز

                              *********

ز مردم دل بگردان با خدا کن

خدا را وقت تنهایی صدا کن

در آن حالت که اشکت می چکد گرم

غنیمت دان و یاران را دعا کن

                             *********

روی در روی و نگه بر نگه و چشم به چشم

حرف ما و تو چه محتاج زبانست امروز؟

                            *********

دلی بستم به آن عهدی که بستی

تو آخر هر دو را با هم شکستی

                           *********

خدمت دیرین ما بین ورنه در آغاز عشق

هر که را بینی دم از مهر و وفایی می زند

                          *********

بر آن بودم که از آهن کنم دل

ندانستم که تو آهن ربایی

                          ********

جام لبریز امیدم را فلک بر خاک ریخت

عشق را از ما گرفت اما چه نازیبا گرفت

                          ********

برو با هر که می خواهد دلت گشت چمن کن

اگر خاری بگیرد دامنت را یاد من کن

                        ********

یک نفس در ناله و یک لحظه در زاری گذشت

خوشترین ایام عمر من به غمخواری گذشت

                       ********

رسوا منم وگرنه تو صد بار در دلم

رفتی و آمدی و کسی را خبر نشد

 

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه 1385/11/12ساعت 12:24  توسط  طوبی ღ♥ღ  | 

ش:شرمندگی خاک از روی بانو زینب

ا:آه جانسوز رقیه در فراق پدر

م:مظلومیت نگاه بی قرار کودکان بر رخ بی رنگ زینب

غ:غربت نگاه خاک ترک خورده ی دشت کربلا

ر:ریا و تزویر نا مرمان روزگار

ی:یاد حسین و لب تشنه ی عباس

ب:بهانه ی دل کوچک سکینه

ا:آسمان شرمنده از سکوت رعب انگیز غم

ن:ناله های گاه و بی گاه کودکان تشنه لب

                                                       =شام غریبان

شام غریبان حسین امشب است

                                           امشب است.

 |+| نوشته شده در  سه شنبه 1385/11/10ساعت 23:11  توسط  طوبی ღ♥ღ  | 
روی تقویم دلم دور روز تولد چشمات یه خط قرمز کشیدم تا هیچ وقت یادم نره که برای بی بهونگی هام انتظار چشمات بهونه ی قشنگیه.

روی دستمال سرنوشتم اسمت و حک کردم تا وقتی که بارون چشمامو روش می ریزم اولین چیزی که رنگ حیات می گیره باغچه قشنگ اسم تو باشه.

امشب روی پشت بوم با ماه بادبادک بازی می کنم خیالت و روی بادبادک نقاشی می کنم تا سلام چشمامو به ستاره بختم برسونه.

وجود تو رو تو دفتر مشقم حک می کنم تا وقتی خودکار قرمز سرنوش مشقام و خط می زنه خستگی های تو هم خط بخوره.

محبت و از همه واژه های خوشبخت با پول تو جیبی هام کرایه می کنم و می سپارمش به قاصدک که برسونه به شادی چشمات کاشکی می شد رنگ شرم چشمات و به گل سرخ هدیه بدم.

از امروز بین برگ تمام چنارها دنبال صدات می گردم هر موقع پیداش کردم زنگ کلبه ی دلت و می زنم و میام مهمونی.خوبه نه؟

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه 1385/11/05ساعت 17:50  توسط  طوبی ღ♥ღ  | 
سرزنشم مکن اگر از همه پا کشیده ام

طبع لطیف آدمی با همه سر نمی کند

                               ********

روز محشر که بپرسند ز من قاتل را

دیده را نام برم اول وزان پس دل را

                              ********

ذره ذره مگر از مهر تو بردارم دل

ورنه دل برنتوان داشت به یک بار از تو

                             ********

دل از دست جدایی می کشد آهی و می گوید

که تنهایی عجب دردی است داد از دست تنهایی

                           ********

در دیاری که در او نیست کسی یار کسی

کاش یا رب که نیفتد به کسی کار کسی

                           ********

من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان

قال و مقال عالمی می کشم از برای تو

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه 1385/11/04ساعت 19:46  توسط  طوبی ღ♥ღ  | 

محرم آمد

بار دیگر عشق در نگاه زینب معنا می شود دست به دامن بی بی شویم

یا زینبم

آینه نجابتم

خواهر محجوب حسینم

ستم دیده کربلا

یا زینب

دریاب

تو را به حرمت سپیدی چارقدت قسم

تو را به نگاه مظلوم حسینت قسم

زینبم

خانم

دریاب دریاب دریاب که به اندازه ی دشت کربلا پر اندوهم

زینبم

 یاور لحظه های حسین لحظه ای چند یاورم شو که در به در دستی پر محبتم

بانو به نجابتت سوگند

دریاب من خسته بی پناه بی عشق را .

 

 |+| نوشته شده در  دوشنبه 1385/11/02ساعت 19:3  توسط  طوبی ღ♥ღ  | 
 
  بالا